Accueil > Actualité > La Grèce devant la menace imminente d’une amputation territoriale

La Grèce devant la menace imminente d’une amputation territoriale

par Christina KOMI, le 28 mars 2018

Enregistrer au format PDF

Chers amis, chers cama­ra­des français, nous nous sommes ras­sem­blés ici aujourd’hui pour fêter les 197 ans de la libé­ra­tion de la Nation hel­lé­ni­que de l’empire otto­man. C’est le 25/03/1821 qu’a com­men­cé la ré­vo­lu­tion qui abou­ti­rait quel­ques années plus tard à la for­ma­tion du petit Etat de la Grèce moderne, sur les mêmes ter­ri­toi­res où pen­dant de nom­breux siè­cles était et est encore aujourd’hui enra­ci­née la langue et la cons­cience col­lec­tive d’une civi­li­sa­tion, d’une édu­ca­tion et d’une pra­ti­que poli­ti­que qui s’appelle « la dé­mo­cra­tie ».

Les 450 ans d’escla­vage otto­man n’ont pas effa­cé le riche hé­ri­tage de l’Antiquité, de Byzance, du Christianisme, qui s’est conso­li­dé dans l’État-nation Grèce.
Situé sur le car­re­four de l’Orient et de l’Occident, depuis sa libé­ra­tion, cet Etat a vécu de façon intense tous les conflits qui ont tour­men­té le conti­nent euro­péen. Le petit Etat grec naît et com­mence ses pre­miers jours de vie déjà endet­té aux Britanniques. A peine quel­ques années plus tard (1833), et après l’assas­si­nat du très com­pé­tent chef d’État Ioannis Capodistria, à la tête de la Grèce règne un roi alle­mand (bava­rois).

Première Guerre Mondiale, Guerres bal­ka­ni­ques, catas­tro­phe de l’Asie Mineure, la Grèce acquiert pro­gres­si­ve­ment sa taille ter­ri­to­riale actuelle et est emme­née à entas­ser tout l’Hellénisme dé­ra­ci­né de l’Orient et des zones du Caucase, dans ses confins actuels. Traité de Lausanne (1923). Traité par lequel la Turquie per­dait son allure d’empire mais pas ses maniè­res d’empire. Elle sera à l’ori­gine de plu­sieurs mas­sa­cres et gé­no­ci­des (dont armé­niens, grecs, kurdes).

Je conti­nue.
La ré­sis­tance grec­que pen­dant la Deuxième Guerre Mondiale tr ès grande et très dure pour un peuple si peu nom­breux qui s’est battu par tous les moyens contre le fas­cisme et le nazisme. Pourtant le pays ne connai­tra ni la paix ni la pros­pé­ri­té à la fin de cette guerre. Car il sera encore entrai­né dans une autre guerre, civile cette fois, orches­trée par les bri­tan­ni­ques qui réar­ment les mains de ex-col­la­bos des nazis, soit disant contre la « menace com­mu­niste ».

Sur les cen­dres de ce drame, l’OTAN vien­dra poser ses bases en Grèce dans les années 50.
La classe poli­ti­que locale, ser­vile depuis long­temps vis-à-vis du capi­tal étran­ger, per­pé­tuera la dé­pen­dance poli­ti­que et éco­no­mi­que du pays et le conduira au début des années 80, à son entrée à la Communauté Economique Européenne avec des contre­par­ties lour­des, qui mè­ne­ront quel­ques années plus tard à la dé­sin­dus­tria­li­sa­tion ; à la des­truc­tion de l’agri­culture ; au ré­tré­cis­se­ment des ser­vi­ces publics (que vous connais­sez si bien...).

Au moment de la réu­ni­fi­ca­tion des deux Allemagnes, la Grèce est un grand mar­ché pour l’indus­trie alle­mande et la classe poli­ti­que grec­que un très bon client pour la cor­rup­tion pro­pa­gée par les boites alle­man­des, telle SIEMENS.
Et le len­de­main de son entré à l’euro la dette externe grec­que dou­blera comme par un tour de magie (141 mil­liards de $ de 1821 à 2001 ; 300 mil­liards de $ de 2002 à 2009) : la mon­dia­li­sa­tion est là et elle perce aussi les murs du bloc de l’Est.
Dans son voi­si­nage immé­diat, la Grèce a vu de près l’écla­te­ment de l’ex-Yougoslavie, la trans­for­ma­tion de ce pays, jadis pros­père, en un ter­rain vague, en un cam­pe­ment de l’OTAN, en le pre­mier ter­rain d’action des ter­ro­ris­tes isla­mis­tes sur le ter­ri­toire du conti­nent euro­péen ; et la ter­ri­ble fin : la trans­for­ma­tion de l’ex-Yougoslavie en un amas de petits pro­tec­to­rats, prin­ci­pa­le­ment de l’Allemagne et des USA, impré­gnés par l’influence de spé­cu­la­teurs « phi­lan­thro­pes », tels G. Soros qui savent modu­ler le sort des peu­ples à leur propre conve­nance.

Entre 1989 et aujourd’hui, un après l’autre, tous les pays de l’ex-trai­té de Warsovie ont rejoint l’OTAN contrai­re­ment aux pro­mes­ses contrai­res faites à Gorbachev lors de la ré-uni­fi­ca­tion de l’Allemagne. Pays Baltes, Ukraine, Bulgarie, Roumanie, Albanie, Kosovo... La Russie en est entou­rée et devra être blo­quée d’une sortie pos­si­ble en Méditerranée.

Les mé­dias prin­ci­paux inter­na­tio­naux et une partie des publi­ca­tions uni­ver­si­tai­res (gé­né­reu­se­ment finan­cées par des orga­nisme comme Open Society de Georges Soros) en font l’apo­lo­gie : On parle de « la menace russe » ; on parle aussi des « mino­ri­tés oppri­mées » dont l’Allemagne se porte aujourd’hui garant !
Le Centre Européen pour les Minorités (ECMI) fondé en Allemagne en 1996 (pen­dant l’écla­te­ment de l’ex-Yougoslavie) a repé­ré l’exis­tence de 282 eth­nies dif­fé­ren­tes dans notre conti­nent euro­péen. Et les cher­cheurs de ce Centre prô­nent, contre tout prin­cipe du droit inter­na­tio­nal et de l’ONU, le sé­pa­ra­tisme même par la force de tout groupe eth­ni­que qui consi­dère ne pas avoir assez de conces­sions de la part de l’État sou­ve­rain dont il fait partie.
Chers amis, dans cette liste du ECMI se trou­vent aussi les Bourguignons, les Occitans, les

Catalans... et le cri­tère de dé­fi­ni­tion de ces mino­ri­tés des­ti­nées à casser l’unité des Etats sou­ve­rains n’est autre que celui qui a rempli l’Europe de camps de concen­tra­tion : le DNA.

Mais, reve­nons à la Grèce :
qui est aujourd’hui à l’ultime étape de son anéan­tis­se­ment, à la veille d’une ampu­ta­tion ter­ri­to­riale. Alors que les der­niè­res recher­ches de ses fonds sous-marins dé­mon­trent des énor­mes ré­ser­ves de gaz et de pé­trole (ce qui est vrai aussi pour Chypre). Huit ans de memo­randa en appli­ca­tion de Traités d’endet­te­ment illé­gaux, abu­sifs, anti­cons­ti­tu­tion­nels, ont emme­né le peuple grec à une pau­pé­ri­sa­tion, à un taux de mor­ta­li­té, de cho­mage et de dé­pos­ses­sion, jamais connus dans son his­toire moderne. Cet affai­blis­se­ment est, comme vous le com­pre­nez, très favo­ra­ble pour les inté­rêts de la mon­dia­li­sa­tion heu­reuse...

Sur une pan­carte de pro­tes­ta­tion, on peut lire : « Nos aé­ro­ports sont en mains alle­man­des ; nos ports en mains chi­noi­ses ; nos trains en mains ita­lien­nes ; notre eau en mains françai­ses ; et tout le reste en mains des spé­cu­la­teurs locaux ». Pourtant, ce peuple humi­lié et bafoué dans sa fier­té et sa civi­li­sa­tion a encore aujourd’hui le cou­rage de sortir dans les rues pour dé­fen­dre un MOT : pour crier que le terme « Macédoine » appar­tient à la Grèce car, après lui avoir volé ses droits, son tra­vail, sa pro­duc­tion, ses retrai­tes, ses mai­sons, après avoir pous­sé ses jeunes diplô­més à l’émi­gra­tion mas­sive, on demande au peuple grec aujourd’hui de signer sa dé­pos­ses­sion cultu­relle et his­to­ri­que en cé­dant le mot « Macédoine » à l’État de Skopje, ce frag­ment de l’ex-Yougoslavie qui s’étend au nord de la fron­tière grec­que et qui de sur­croit est limi­tro­phe à la ré­gion grec­que du même nom.

Et là, j’ai une ques­tion à vous poser, cama­ra­des français, qu’auriez vous dit ou fait si demain, de l’autre côté de la fron­tière franco-alle­mande, juste à côté de votre Alsace, appa­rais­sait un nouvel Etat, soit disant indé­pen­dant, qui cher­chait sa reconnais­sance, de la part de la France et de la com­mu­nau­té inter­na­tio­nale, sous le nom d’Alsace –ou ses dé­ri­vés, Alsace de l’ouest, Nouvelle Alsace, etc. Quelle aurait été la ré­ponse du peuple français là ?

Je tiens à rap­pe­ler qu’en juillet 2018 aura lieu la pro­chaine réu­nion de l’OTAN et que dans ce cadre là, il y a de la hâte d’y inté­grer ce frag­ment de l’ex-Yougoslavie, une fois la ques­tion du nom ré­so­lue. Je signale aussi que la Turquie, qui revit ses rêves de gran­deur, dé­ve­loppe aujourd’hui une agres­si­vi­té non seu­le­ment vis-à-vis de la Syrie, en vio­lant le Traité de Lausanne pour ses fron­tiè­res sud en mas­sa­crant les kurdes, mais elle sou­tient aussi tout sorte d’irré­den­tisme dans les Balkans, se por­tant garante de l’Albanie ou de Skopje pour toute sorte de reven­di­ca­tions vis-à-vis de la Grèce.

La Turquie, cher­chant à ré­ta­blir son empire dans la ré­gion, pro­cède par ailleurs à des vio­la­tions et des pro­vo­ca­tions direc­tes dans la mer Egée et en Thrace. L’otage des 2 sol­dats grecs à la fron­tière Nord-est de la Grèce, leur dé­ten­tion illé­gale et le plan de les juger pour espion­nage devant les tri­bu­naux turcs, est scan­da­leux, comme l’est aussi le silence de la part du ré­gime d’Athènes. Tous ces actes cons­ti­tuent des inci­dents bel­li­queux chauds qui peu­vent dé­gé­né­rer en confron­ta­tion armée ou en ampu­ta­tion ter­ri­to­riale sans guerre au dé­tri­ment de la Grèce.

Je finis cette inter­ven­tion, en disant que le mor­cel­le­ment ter­ri­to­rial des pays sou­ve­rains, encou­ra­gé aujourd’hui par le moteur de l’UE (Allemagne) ne vise qu’à servir les inté­rêts d’une petite oli­gar­chie au dé­tri­ment des peu­ples.

J’envoie aujourd’hui depuis cette place de la Nation un mes­sage au peuple français et au peuple grec pour l’union, pour la dé­fense de nos pays sou­ve­rains et indé­pen­dants, qui est le seul et unique moyen de nous dé­fen­dre contre le nivel­le­ment gé­né­ra­li­sé que nos diri­geants nous ré­ser­vent.

Ομιλία της Χ. Κόμη
στην πικετοφορία στην Πλατεία των Εθνών του Παρισιού (25η Μαρτίου 2018)

Αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές Γάλλοι,
μαζευτήκαμε εδώ σήμερα για να γιορτάσουμε τα 197 χρόνια απελευθέρωσης του Ελληνικού Έθνους από τον οθωμανικό ζυγό.
Μια μέρα σαν κι αυτή άρχισε η Επανάσταση που λίγα χρόνια αργότερα θα κατέληγε στην δημιουργία του μικρού νεοελληνικού κράτους, πάνω στα ίδια εδάφη όπου επί πολλούς αιώνες ήταν, και είναι ακόμη και σήμερα, ριζωμένη μια γλώσσα, μια συλλογική συνείδηση πολιτισμού, παιδείας και της πολιτικής πρακτικής γνωστής με το όνομα « δημοκρατία ».

Παρόλα τα 450 χρόνια οθωμανικής σκλαβιάς, η πλούσια κληρονομιά της Αρχαιότητας, του Βυζαντίου, του Χριστιανισμού, δεν χάθηκαν αλλά συνέχισαν να ζουν και στη νέα Ελλάδα. Πάνω στο σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής, από τη μέρα της απελευθέρωσης, η μικρή μετεπαναστατική Ελλάδα δοκιμάζεται σκληρά από όλες τις συγκρούσεις συμφερόντων της ευρωπαϊκής ηπείρου και ξεκινά τα πρώτα της βήματα ήδη καταχρεωμένη στους Άγγλους. Μόλις λίγα χρόνια αργότερα, μετά τη βρώμικη και ξενοκίνητη δολοφονία του ικανότατου ηγέτη της Ιωάννη Καποδίστρια, βρίσκεται υπό την βασιλεία του βαυαρικού στέμματος.

Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Βαλκανικοί Πόλεμοι, Μικρασιατική Καταστροφή... η Ελλάς αποκτά σιγά σιγα τη σημερινή εδαφική της διάσταση και στοιβάζει, στην περιορισμένη της αυτή επικράτεια, σε διαδοχικά κύμματα, όλον τον ξεριζωμένο Ελληνισμό της Ανατολής, του Πόντου και του Καυκάσου. 1923, Συνθήκη Λωζάνης. Συμφωνία βάση της οποίας η Τουρκία έχανε την αυτοκρατορική της έκταση, όχι όμως και τους αυτοκρατορικούς της τρόπους... Όλον τον 20ο αιώνα θα γεννοκτονήσει πολλούς λαούς, εκ των οποίων Αρμένιους, Έλληνες, Κούρδους...

Προχωρώ.
Η ελληνική αντίσταση στον Β’ Π.Π. ήταν τεράστια και σκληρότατη για ένα τόσο μικρό και δίχως σημαντικό οπλισμό λαό ο οποίος έδωσε μάχη με όλα τα μέσα ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό. Κι όμως, η χώρα δεν θα γνώριζε ούτε ειρήνη ούτε ευμάρεια μετά το τέλος και αυτού του πολέμου. Αφού θα σερνόταν σε νέα αιματοχυσία, εμφύλια, αυτή τη φορά, ενορχηστρωμένη από τους « συμμάχους » Άγγλους που επανόπλισαν το χέρι των συνεργατών των ναζί με δικαιολογία τον κίνδυνο της « κουμμουνιστικής απειλής ».
Πάνω στις στάχτες αυτού του δράματος και του εθνικού διχασμού, θα εγκαταστήσει τις βάσεις του το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα της δεκαετίας του 50.

Η εντόπια πολιτική τάξη, μονίμως δοσίλογη και υπόδουλη στα ξένα συμφέροντα, θα διαιωνίσει, στο πέρασμα του χρόνου, την πολιτική και οικονομική εξάρτηση της χώρας και θα την οδηγήσει, στην αρχή της δεκαετίας του 80, στην είσοδό της στην ΕΟΚ, με τα βαριά ανταλλάγματα που κι εσείς, φίλοι γάλλοι, αν και σε άλλη κλίμακα, γνωρίζεται καλά : χρειάστηκαν λίγα μόνο χρόνια για να έρθει η πλήρης αποβιομηχάνιση, η καταδίκη της αγροτικής παραγωγής σε θάνατο, η συρρίκνωση των οιωνδήποτε κοινωνικών παροχών.

Την εποχή της επανένωσης των δύο Γερμανιών (1989), η Ελλάς ήταν ήδη μία αγορά γεμάτη από γερμανικά προϊόντα και η ελληνική πολιτική τάξη, εξαιρετικός πελάτης για την κάθε είδους διαφθορά και τα μπαξίσια που μοίραζαν οι γερμανικές εταιρείες σαν την SIEMENS... Και την επομένη της εισόδου της χώρας στο ευρώ, ως δια μαγίας, το εξωτερικό της χρέος διπλασιάστηκε ! Περνώντας από 141 δις δολλάρια (χρέος από το 1821 ως το 2001) στα 300 δις (από το 2002 ως το 2009) σε μόλις 7 χρόνια ! Η « παγκοσμοιοποίηση » είχε φτάσει ! Και διαπέρασε μάλιστα, χωρίς εμπόδια, και τα τείχη του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Στην κοντική γειτονιά της, η Ελλάδα είδε την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, την μετατροπή της άλλοτε πλούσιας κι ανεπτυγμένης αυτής χώρας, σε ένα στρατόπεδο του ΝΑΤΟ, στο πρώτο ευρωπαϊκό έδαφος όπου δρούσαν ανενόχλητοι ξενόφερτοι ισλαμιστές τρομοκράτες... Είδαμε ύστερα και το τρομερό τέλος : την μετατροπή της πρώην Γιουγκοσλαβίας, σε ένα σωρό συντρήμια, προτεκτοράτα κυρίως της Γερμανίας και των ΗΠΑ, βαθιά ποτισμένα από την επιρροή κάτι τζογαδόρων, γεμάτων « φιλανθρωπία », όπως ο Τζωρτζ Σόρος που ξέρει καλά να φτιάχνει τον κόσμο στα δικά του μέτρα...

Από το 1989 μέχρι σήμερα, μία μετά την άλλη, οι χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας εισήλθαν στο ΝΑΤΟ, αντίθετα με τις υποσχέσεις που είχε δώσει η Αμερική στον Γκορμπατσώφ τη στιγμή συνένωσης των Γερμανιών. Βαλτικές χώρες, Ουκρανία, Βουλγαρία, Αλβανία, Κόσοβο... Η Ρωσσία πρέπει να περικυκλωθεί, να μην έχει καμία δυνατότητα εξόδου στη Μεσόγειο.
Τα κύρια διεθνή μέσα μαζικής παραπλάνησης και μεγάλο μέρος πανεπιστημιακών μελετών (γενναιόδωρα χρηματοδοτημένων από κέντρα όπως το Open Society του Σόρος) κατασκευάζουν το αναγκαίο θεωριτικό υπόβαθρο. Κουβεντιάζουν έτσι συνεχώς το πρόβλημα της « ρωσσικής
απειλής », και το άλλο της « καταπίεσης των μειονοτήτων » των οποίων σήμερα η Γερμανία έχει αυτοανακυρηχθεί προστάτης !
Το « Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα ζητήματα των Μειονοτήτων » (ECMI) ιδρυθέν στη Γερμανία το 1996 (όλως τυχαίως κατά τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας) έχει ήδη διαγνώσει την ύπαρξη 282 διαφορετικών εθνοτικών ομάδων στην ευρωπαϊκή ήπειρό μας ! Και οι ερευνητές του κέντρου
αυτού διακυρήττουν, ενάντια σε κάθε αρχή του Διεθνούς Δικαίου και του ΟΗΕ, τον διχασμό ακόμα και με τη βία, κάθε εθνοτικής ομάδας που θεωρεί ότι δεν έχει λάβει αρκετές παραχωρήσεις από το εθνικό κράτος στο οποίο ανήκει. Έτσι, φίλοι γάλλοι, μάθετε ότι σε αυτή την μακρά λίστα του ECMI βρίσκονται και οι πατριώτες σας οι Βουργουνδοι, οι Οξιτανοί, οι Αλσατοί όπως εξάλλου και οι Καταλανοί που ακολούθησαν τον ενδενδειγμένο δρόμο του ξεσηκωμού... και το κριτήριο προσδιορισμού αυτών των εθνοτικών ομάδων δεν είναι άλλο από εκείνο που γέμισε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του 3ου Ράιχ : το DNA.

Αλλά ας επανέλθουμε στην Ελλάδα, η οποία σήμερα βρίσκεται στο τελευταίο σκαλοπάτι του αφανισμού της, στις παραμονές εδαφικού ακρωτηριασμού, κι ενώ οι τελευταίες έρευνες του υποθαλάσσιου υπεδάφους της δείχνουν τεράστιες ποσότητες γκάζι και πετρέλαιο... (κάτι που επίσης αληθεύει για την Κύπρο). Οκτώ χρόνια μνημόνια, σε εφαρμογή παράνομων, καταχρηστικών και αντισυνταγματικών δανειακών συμβάσεων με ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ, έφεραν τον ελληνικό λαό σε μια τέτοια εξαθλίωση, σε ένα τέτοιο αριθμό θανάτων, ανεργίας, και αφαίρεσης της περιουσίας του που δεν είχε γνωρίσει ποτέ στη σύγχρονη ιστορία του. Αυτή τη κατάπτωση, όπως καταλαβαίνετε, βολεύει πολύ καλά τα συμφέροντα της « παγκοσμιοποίησης » και των παρακαθήμενών της...

Ένα πανώ διαμαρτυρίας γράφει : « Τα αεροδρόμιά μας είναι γερμανικά, τα λιμάνια μας κινέζικα, τα τραίνα μας ιταλικά, το νερό μας γαλλικό και όλα τα υπόλοιπα στα χέρια ντόπιων κερδοσκόπων ». Παρόλα αυτά, παρόλη την ταπείνωση, παρόλα τα χτυπήματα που έχει δεχθεί στη περιφάνεια του, στην τσέπη του και στον πολιτισμό του, αυτός ο λαός έχει ακόμα κουράγιο και βγαίνει στους δρόμους για να υπερασπίσει μία ΛΕΞΗ : για να φωνάξει ότι ο όρος Μακεδονία ανήκει στο δικό του ελληνικό πολιτισμό. Αφού μας κλέψανε τα δικαιώματα, τη δουλειά, την παραγωγή, τα σπίτια, τις συντάξεις και τους μισθούς μας, αφού σπρώξανε τους σπουδαγμέους νέους μας στην ξενυτιά, σήμερα ζητούν από μας, τον ελληνικό λαό, να συναινέσουμε στην οριστική πολιτισμική και ιστόρική μας απογύμνωση, παραδίδοντας την λέξη Μακεδονία στους σκοπιανούς, στο κομμάτι εκείνο της πρώην Γιουγκοσλαβίας που εκτείνεται βορείως των ελληνικών συνόρων δίπλα ακριβώς στην ελληνική επαρχία με το ίδιο όνομα.

Κι εδώ, έχω μια ερώτηση για σας, φίλοι και συναγωνιστές γάλλοι, τί θα λέγατε ή τι θα κάνατε εσείς αν αύριο, στην γερμανική πλευρά των γαλλογερμάνικών συνόρων, ακριβώς δίπλα στην δική σας Αλσατία, εμφανιζόταν ένα νέο κράτος και ζητούσε να ονομαστεί κι αυτό Αλσατία ή με κάποια σύνθετη ονομασία που να περιέχει τον όσο Αλσατία (Δυτική ή Νέα Αλσατία) ; Τι θα έλεγε για αυτό ο γαλλικός λαός ; και τί σκέψεις θα έκανε για το μέλλον ;

Αναμένωντας την απάντησή σας σε αυτό το ερώτημα, υπενθυμίζω ότι το Ιούλιο του 2018, θα λάβει χώρα ή επόμενη συνάντηση του ΝΑΤΟ κατά την οποία επείγει το σχέδιο ένταξης των Σκοπίων στη συμμαχία αυτή, υπό τον όρο ότι το κρατίδιο αυτό θα έχει πια ένα όνομα αναγνωρισμένο erga omnis, δηλαδή και από την Ελλάδα. Τονίζω επίσης ότι η Τουρκία, που ξαναζεί το αυτοκρατορικό της όνειρο, δείχνει σήμερα μεγάλη επιθετικότητα όχι μόνο προς τα νότια σύνορά της παραβιάζοντας την Συνθήκη της Λωζάνης προς τη Συρία, κατακρεουργώντας και πάλι τους Κούρδους, αλλά υποθάλπει και κάθε αλυτρωτισμό που εμφανίζεται στα Βαλκάνια εναντίον της Ελλάδος : στηρίζει τους Σκοπιανούς και τους Αλβανούς στις πιο αχαλίνωτες διεκδικήσεις τους. Παραβιάζοντας την Συνθήκη Λωζάνης και προς τα δυτικά, προχωρεί, εδώ και κάποιους μήνες, σε παραβιάσεις του εναέριου και θαλάσσιου χώρου (Αιγαίο) αλλά και στη Θράκη. Η ομηρία των δύο ελλήνων στρατιωτικών στα βορειοανατολικά μας σύνορα, οι κατηγορίες για κατσασκοπία και η προσεχής εκδίκασή τους από τουρκικά δικαστήρια είναι σκανδαλώδεις προκλήσεις, θερμά επισόδεια που οδηγούν σε πόλεμο ή σε εθνικό ακρωτηριασμό χωρίς πόλεμο εις βάρος της χώρας μας.

Τελειώνω αυτή την ομιλία μου λέγοντας ότι ο εδαφικός τεμαχισμός των κυρίαρχων κρατών, που ενθαρρύνει σήμερα η γερμανοκρτούμενη ΕΕ, δεν στοχεύει παρά στην εξυπηρέτηση των στενών συμφερόντων μιας μικρής κάστας ολιγαρχών εις βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας των λαών.

Από την Πλατεία των Εθνών, στέλνω σήμερα μύνημα σε Γάλλους κι Ελληνες για ενότητα προκειμένου να αμυνθούμε των πατρίδων μας, της εθνικής κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας μας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να γλιτώσουμε την γενική ισοπέδωση που μας επιφυλάσσουν οι τωρινοί κυβερνήτες μας.